|
I.
Venera
ao Gran Arquitecto do Universo.
II. O verdadeiro culto que se dá ao
Gran Arquitecto consiste, principalmente, nas boas obras.
III. Ten sempre a túa alma nun estado puro, para aparecer dignamente diante da
túa conciencia.
IV. Ama ó teu próximo como a ti
mesmo.
V. Fai o ben por amor ao mesmo ben.
VI. Estima aos bos, ama aos débiles, foxe dos malos, pero non odies a ninguén.
VII. Non adules ao teu irmán pero recoñece os seus acertos. Acepta o seu recoñecemento
con modestia, como un aliciente.
VIII . Escoita sempre a voz da túa
conciencia.
IX . Practica a caridade.
X. Respecta ao viaxeiro nacional ou estranxeiro; axúdalle: a súa persoa é
sagrada para ti.
XI. Evita as querelas, prevé os insultos, deixa que a razón sexa a túa guía.
XII. Non sexas lixeiro en irarche,
porque a ira repousa no seo do necio.
XIII. Detesta a avaricia, pero administra os teus bens materiais con coidado,
para que á túa vellez sustenten as túas necesidades, protexan á túa familia
e beneficien aos teus Irmáns en desgracia.
XIV. Segue a senda do honor e da
xustiza.
XV. Se tes un fillo, contentate; pero sé consciente do depósito que se che
confía. Fai que ata os dez anos obedézache, ata os vinte ámeche e ata a morte
respécteche. Ata os dez anos sen o seu mestre, ata os vinte o seu pai e ata a
morte o seu amigo. Pensa en darlle bos principios tanto como belos xeitos; incúlcalle
rectitude esclarecida e honestidade sen tacha.
XVI. Se che avergoñas do teu destino, tes orgullo; pensa que aquel nin che
honra nin che degrada; o modo con que cumpras farache un ou outro.
XVII . Le e aproveita, ve e imita, reflexiona e traballa, ocúpache sempre no
ben dos teus irmáns e traballarás para ti mesmo.
XVIII. Conténtache de todo, por todo e con todo o que non poidas mellorar co
teu esforzo. Pero cando che sentas capaz de facelo, pon todas as túas
facultades na tarefa.
XIX. Non xulgues lixeiramente as accións dos homes; non reproches e antes
procura sondar ben os corazóns para apreciar as súas obras.
XX. Se entre os profanos libre sen
licencia, grande sen orgullo, humilde sen baixezas; e entre os irmáns, firme
sen ser tenaz, severo sen ser inflexible e submiso sen ser servil.
XXI. Fala moderadamente cos grandes, prudentemente cos teus iguais, sinceramente
cos teus amigos, docemente cos nenos i eternamente cos pobres.
XXII. Xusto e valoroso, defenderás ao oprimido e protexerás ao inocente; sen
reparar nos servicios que prestares.
XXIII. Exacto apreciador dos homes e das cousas, non atenderás máis que ao mérito
persoal, sexan cales foren o rango, o estado e a fortuna.
XXIV.
O día en que estas máximas xeneralícense, a especie humana será feliz e a
Francmasonería terminaría a súa tarefa e cantado o seu triunfo rexenerador.
|